HAYALLERİN PEŞİNDE(DEVAM)

Sonun Başlangıcı

Ertesi gün, Selina kahvaltıya inmedi. Kendisini odasına kapattı ve durumu protesto etti. Tabii, anne ve babasının planlarından haberi yoktu. O, sadece kendi durumuyla ilgili planlar peşindeydi. Ve kader de, onun peşinde. Anne ve babası, o gün alışverişe çıkmışlardı, Selina bunu gayet iyi biliyordu çünkü, onlar için Pazar demek, alışveriş demekti. Bir an, kendini çok yalnız hissetti. Dünden beri, ne annesi ne de babası onunla konuşmamıştı. Yanına gelip, tartışmamışlardı bile. Öylesine emindiler ki kendilerinden!

Selina, hırsla yastığını fırlattı. Dünden beri açtı ve bir şeyler yapmalıydı. Bir ara Nany’den yardım istemeyi düşündü, ama sonra hemen vazgeçti, bu yenilgi demekti. Ne yapacağını bilmiyordu ve yardıma ihtiyacı vardı. O sırada, aklına en yakın arkadaşı Cornelia geldi. Corn, bu işte yardımcı olabilirdi. Hemen, telefonuna sarıldı. Hızla tuşları çevirip beklemeye başladı. Dııttttt, dıtttt:

-Alo.

- Alo, Cornelia.

-Ah, Seli, sen misin canım, şu anda çok meşgulum, manikür yaptırıyorum da.

- Üzgünüm  Corni, ama işin bittikten sonra bana uğramalısın, dedi. Sesi kırgındı.

- Ah canım, sanırım durum ciddi. Sen iyi misin?

-Hiçte iyi değilim Corni, bana yardım etmelisin, bizimkilerle atıştım ve….

-Tamam canım, ben 10 dakikaya kadar gelirim, hadi bye.

-Corni……

Telefon kapanmıştı. Selina, çaresizce başını salladı. Cornelia’nın çabuk gelmesini umdu.

Ayağa kalkıp kütüphanesini  karıştırdı. O sırada, ünlü ressam Pablo Picasso’nun hayatını anlatan kitabı buldu. Sayfaları çevirip, önsözü geçtikten sonra okumaya başladı. Ünlü ressamın hayatı, Selina’ya göre bir hayli ilginçti. Kitabın arkasında, yapıtlarının resmi vardı. Hızla, kitabın arkasını çevirdi. Aslında bu resimlerin kopyalarının hemen hemen hepsi onda vardı. O sıralar orijinal resim bulmak zaten zor bir işti, bu yüzden Selina resimlerin kopyalarını istemişti. Aslında düşünceli kızdı Selina. Aniden duyduğu bir korna sesiyle irkildi. Corni, bu kadar çabuk gelmiş olabilir miydi? Pencereden dışarıya bakınca, polis arabasını gördü ve ters giden bir şeyler olduğunu anladı. Hızla odasından çıktı. O sırada kapıda, hizmetkarlardan Nany, polislerle konuşuyordu. Selina, Nany’e dönüp:

-Ne olmuş? Dedi merakla.

Nany, sessizce başını salladı. Genç polis memurlarından biri, Selina’yı süzerek:

-Siz Selina Cattlers mısınız? Dedi.

Selina, gümbr gümbür atan kalbini yatıştırmaya çalışır gibi elini kalbine götürüp:

-Evet, dedi.

Genç polis memuru hoşnutsuzlukla kafasını salladı ve:

-Üzgünüm Bayan Cattlers, anne ve babanız bir trafik kazası geçirdiler ve ne yazık ki kurtulamadılar.

Selina, bir an uyuduğunu düş gördüğünü sandı. Aslında her şey şimdi kayıyordu, eşyalar, polis, Nany ve yerler. Dünya, Selina’nın altından kaydı. Ve Selina, büyük bir gürültüyle yere çöktü. Üzerine, sanki bütün dünya yıkılmıştı.

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadasina Gönder!

0 yorum yazılmıştır